WIST JE
DAT.....
De behoefte aan lange,
mooie nagels stamt uit de beginperiode van de chinese ming-dynastie,
(1368-1644),
toen aristocratische vrouwen hun
nagels zo lang mogelijk lieten groeien om aan te tonen dat ze
geen werkzaamheden moesten
verrichten.
Om de nagels te beschermen lieten ze vaak gouden of zilveren schildjes
op de nagels maken!
Chinese mannen lieten de nagels groeien als teken van mannelijkheid,
en om zich te beschermen tegen
het kwaad.
Ook in India hadden de tempeldansers een ring om hun vinger,
uitgerust met nagelverlenging in
de vorm van een vingerhoed,
gemaakt van goud om de
intensiteit van de dansen te versterken!
Ook het
gebruik van nagellak dateerd al van +- 300VC, en ontstond in china.
De chinezen gebruikten o.a. gom, eiwit, gelatine en bijenwas
om de nagels te lakken
en kleuren.
De
egyptenaren waren fervent gebruikers van henna.
Cleopatra was een fanatieke roest-rode nagellak draagster!
Ook Nefertiti gebruikte nagellak, in de kleur robijnrood.
In beide landen gold dat de kleur de sociale status symboliseerden,
gedurende
de chinese Chou Dynastie, ca. 600 VC,waren goud en zilver de koninklijke
kleuren,
later
begonnen de koninklijken ook zwart en rood te gebruiken.
Vrouwen van niet koninklijke afkomst waren ten strengste verboden deze
kleuren te gebruiken,
op het
overtreden van dit verbod stond de doodstraf!!
Zij mochten alleen zachte, lichte kleuren gebruiken.
In het oude Rome en Egypte lakten hoge officieren ook de nagels als ze
ten strijde trokken,
het liefst in de kleur
van hun mond!
Het woord
Manicure is afgeleid van de Latijnse woorden - manus=hand en curo=verzorging,
maar
eigenlijk is het verzorgen van de handen en nagels al veel ouder.
In het zuiden van Babylon, zo'n 4000 jaar geleden gebruikten edelmannen
instrumenten van puur goud om te manicuren en pedicuren.
De evolutie in
nagelproducten in het westen kwam in de vroege 19e eeuw,
in de victoriaanse periode,
toen vrouwen het fenomeen nagellak ontdekten.
Daar zij ervoor altijd
handschoentjes droegen, werd er aan de handen weinig aandacht
geschonken.
Beauty-experts uit die tijd vonden dat de nagels er ietwat bleekjes
uitzagen
en dus
werd er een roze nagellak gebruikt voor een gezondere uitstraling en
om de slankheid van de
hand te accentueren.
Tesamen
met andere cosmetische producten kochten de vrouwen nagelpoeders,
lakpasta's en stokjes.
In 1903
was "Polpasta Polishing Paste"te koop voor 25 cent en
er werd
beweerd dat het "een briljante lak, een verzorging voor harde nagels en
nagelriemen" zou zijn.
Direct
daarna kwam de "French Polishing Powder"dit moest over de nagel worden
gewreven voor
"een
langdurige, transparante look"
Ik
vermoed de vooruitloper van de polijstvijl?
In Parijs
waren inmiddels al echte Manicure Salons,
waar
gegoede dames hun nagels en handen konden laten verzorgen.
(bron:
internet)
Gelukkig
kan vandaag de dag iedereen terecht bij de vele nagelstudio's en
nagelstylistes die ons land rijk is,
en worden
er strenge eisen gesteld aan de producten die gebruikt worden!
